24 Μαρ 2013

Αποσιωπάται η θετική σε πολλά σημεία πρόταση της Ρωσίας για την Κύπρο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
*Docteur ès Sciences Economiques de la Sorbonne
ΠρΠρύτανης και Καθηγήτρια στο Παν/μιο Μακεδονίας
Chevalier  de la Légion d’Honneur,
Membre de l’Académie des Sciences de la Roumanie
Docteur Honoris Causa des 5 Universités
21.03.2013
Είναι απίστευτο! Αποκαλύπτεται ότι από χθες υπάρχει επίσημη και, όσο μπορώ να κρίνω, σε πολλά της σημεία θετική απάντηση της Ρωσίας, για συμβολή της στη λύση του κυπριακού αδιέξοδου και …..ουδείς ασχολείται με το μέγα αυτό θέμα. Γιατί; 
Επειδή το περιεχόμενό της δυσαρεστεί την ΕΕ. Επειδή, απευθύνεται στον κ. Λιλλήκα που δεν είναι ο εκλεκτός της ΕΕ. Πως, όμως, θα προχωρήσουν οι συζητήσεις, και ενδεχομένως η εξεύρεση κάποιας λύσης , αφού οι Ρώσοι από την πλευρά τους, δηλώνουν ότι «δεν έχουν εμπιστοσύνη στον πρόεδρο της Κύπρου κ. Αναστασιάδη»;

22 Μαρ 2013

Κύπρος, Ελλάδα, Αργεντινή : Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως τραγική φάρσα


Η επιχείρηση γερμανοποίησης της Ευρώπης, η ανάγκη εξόδου από το ευρώ και  δημιουργίας  συμμαχίας των χωρών του νότου

 


Του Θεόδωρου Κατσανέβα

Τα διδάγματα της ιστορίας δε συνετίζουν τους ηγέτες της Γερμανίας

Τα πρωτοφανή γεγονότα στην Κύπρο, καταδεικνύουν ότι οι γερμανικές ηγεσίες δε διδάσκονται από τα ολέθρια παραδείγματα του παρελθόντος. Ύστερα από δύο παγκόσμιους πολέμους, η ηττημένη Γερμανία, της οποίας χαρίστηκε το μεγαλύτερο μέρος των χρεών το 1953, επανέρχεται για να επιβάλλει την επικυριαρχία της στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στον ευρωπαϊκό νότο. Η πρωτοφανής επιχείρηση της αυθαίρετης αφαίμαξης των τραπεζικών καταθέσεων στην Κύπρο, δεν αποτελεί μόνο κατάφωρη παραβίαση των διεθνών και των Κοινοτικών κανόνων όσον αφορά την τραπεζική πίστη, αλλά επιδιώκει να εξοντώσει την κυπριακή οικονομία.  Η οποία στηρίχτηκε στη δημιουργία ενός σταθερού χρηματοπιστωτικού κέντρου στη Μέση Ανατολή, κατ’ αντιστοιχία της Ελβετίας, του Λουξεμβούργου, του Λίχτεστάιν, αλλά και της ίδιας της Γερμανίας που σήμερα συγκεντρώνει παγκόσμια κεφάλαια τοκίζοντας με αρνητικά επιτόκια. Φυσικά, ουδείς θίγει τους πάμπολλους φορολογικούς παράδεισους απανταχού της γης τύπου Νήσων Καϋμάν, οι οποίοι προστατεύονται από τις παγκοσμιοποιημένες αγορές, αν δεν αποτελούν υποκαταστήματά τους για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος.

Τα διδάγματα από την περίπτωση της Ισλανδία και της Αργεντινής

Αλλά η ιστορία είναι πιο πονηρή και δε γράφεται πάντοτε σύμφωνα με τους σχεδιασμούς των ισχυρών, όπως θα έλεγε και ο Hegel. Σε πολλές περιπτώσεις, η λαϊκή αντίσταση τους ανατρέπει. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση, εκτός των άλλων, της  Ισλανδίας  και της Αργεντινής. Στην περίπτωση της τελευταίας, η οικονομία της είχε καταρρεύσει στην περίοδο 1999-2000 μετά τη σύνδεση του νομίσματός της, του πέσος,  με το σκληρό δολάριο, το οποίο υποβάθμισε την ανταγωνιστικότητά της. Το έτος 2.000, ύστερα από μια σειρά σκληρών αναποτελεσματικών μέτρων ακραίας λιτότητας, η υποτακτική στη δύση κυβέρνηση του Ντε Λα Ρούα, (με το διαβόητο Υπουργό Ντομίγκο Καβάγιο, αντίστοιχο του δικού μας Στουρνάρα), επέβαλλε το επιλεγόμενο corralito, δηλ. το μπλοκάρισμα των τραπεζικών καταθέσεων με  δυνατότητα ανάληψης μικροποσών. Αυτό θεωρήθηκε  ως  βίαιη ανατροπή της τραπεζικής πίστης και  αυθαίρετη κατάσχεση των οικονομιών τους που είχαν εμπιστευτεί οι Αργεντίνοι στις τράπεζες. Ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Ακολούθησαν  ταραχές  και στις 12 Δεκεμβρίου 2001 κηρύχθηκε γενική απεργία με απολογισμό τρεις νεκρούς και 378 τραυματίες.  Όλη  η χώρα βρέθηκε στους δρόμους με εμπροσθοφυλακή το «κίνημα της κατσαρόλας». Επιστρατεύτηκε σκληρή αστυνομική βία με  35 νεκρούς, χιλιάδες τραυματίες και 4.500 συλλήψεις.  Στις 19/12/2012 ο Υπουργός Οικονομικών, Ντομίγκο Καβάγιο εξαφανίστηκε. Δυο μέρες μετά, στις 21/12/2012, ο Πρόεδρος Ντε Λα Ρούα με τη γυναίκα του, δραπετεύει με το γνωστό κινηματογραφικό τρόπο με ελικόπτερο από την ταράτσα του πολιορκούμενου Προεδρικού μεγάρου.


Τη διακυβέρνηση αναλαμβάνει Α. Ροντρίγκεζ Σάα, που δηλώνει ότι δε θα πληρώσει “ούτε ένα σεντ από το χρέος”. Επτά μέρες μετά υποχρεώνεται να παραιτηθεί. Τον διαδέχεται ο Ε. Ντουάλτε που τον Ιανουάριο του 2002 αποδεσμεύει το πέσος από το δολάριο και το υποτιμά  κατά 55%. Το ΔΝΤ  πιέζει σκληρά και δίνει διορία ενός μόλις έτους στην κυβέρνηση για να ξεπληρώσει τα χρέη της. Στη χώρα επικρατεί κοινωνική αναταραχή. Το Μάιο του 2003 Πρόεδος ανακηρύσσεται τελικά  ο Νέστορ Κίρστνερ, ύστερα από εκλογές με αντίπαλό του τον πρώην Πρόεδρο Κάρλος Μένεμ που είχε θεσπίσει  τη σύνδεση του πέσος με το δολάριο.

Στη συνέχεια το ΔΝΤ πιέζει  όλο και περισσότερο, αλλά ο Κίρστνερ και ο άξιος νέος Υπουργός Οικονομικών του Ρομπέρτο Λαβάνια, ακολουθούν μια διαφορετική πολιτική. Αυξάνουν τους κατώτερους μισθούς και τις συντάξεις ενισχύοντας με παράλληλα μέτρα  την εσωτερική κατανάλωση και επιβάλλοντας επιλεκτικούς δασμούς σε εισαγωγές. Ο Κίρτσνερ διαπραγματεύεται σκληρά την αποπληρωμή του 25-30% των χρεών και η πλειονότητα των πιστωτών
αναγκάζεται να αποδεχτεί τους όρους αυτούς, τους οποίους  η  κυβέρνηση της Αργεντινής τηρεί στο ακέραιο.

Δέκα χρόνια μετά τη δραπέτευση του Ντε Λα Ρούα με ελικόπτερο το 2001, η Αργεντινή, χωρίς φυσικά να έχει λύσει όλα της τα προβλήματα, βρίσκεται σε πολύ καλύτερη κατάσταση. Ανέκτησε την ανταγωνιστικότητά της με το υποτιμημένο πέσο και ανέστρεψε την ύφεση. Οι επενδύσεις τριπλασιάστηκαν, δημιουργήθηκαν 3 εκ, νέες θέσεις εργασίας, η εσωτερική κατανάλωση αυξήθηκε σημαντικά, η  οικονομία της καλπάζει σε επίπεδα του 9-10% ετησίως ξεπερνώντας το ρυθμό ανάπτυξης της γειτονικής Βραζιλίας. Τα ελλείμματα συρρικνώθηκαν θεαματικά, οι μισθοί και οι συντάξει αυξήθηκαν σημαντικά, τα επίπεδα της φτώχειας μειώθηκαν κατά 50%, η ανεργία έπεσε στο 7% και ο επίσημος πληθωρικός στο 10%. (Ο ανεπίσημος πληθωρισμός λέγεται ότι ανέρχεται σε επίπεδα της τάξης του 15-20%). Η χώρα συμμετέχει ενεργά στη διεθνή οικονομική ζωή, με τις εξαγωγές των προϊόντων της να αυξάνονται διαχρονικά. Σήμερα, ο Νέστορ Κίρστνερ που έφυγε από τη ζωή στις 27/10/20010, λατρεύεται σαν ήρωας. Η σύζυγός του Κριστίνα Φερνάντες Κίρστνερ που τον διαδέχτηκε  στην προεδρία, κέρδισε τις τελευταίες εκλογές του 2011 με το πρωτοφανές ποσοστό του 55% και  κατέβαλλε στους διεθνείς πιστωτές το τελευταίο ποσό των συμφωνηθέντων χρεών ύψους μόλις  2,5 δις δολαρίων στις 297/ 2012. Η ανατρεπτική, στιβαρή και αποτελεσματική  αυτή κυβερνητική πολιτική, με επίκεντρο την αποδέσμευση του πέσος από το σκληρό δολάριο που έπληττε την ανταγωνιστικότητα της Αργεντινής, εκτός από τη ριζική βελτίωση της οικονομικής πραγματικότητας της χώρας, χάρισε στους πολίτες της, όπως οι ίδιοι το αναγνωρίζουν, ένα υπέρτατο αγαθό που συμποσούται σε τρεις λέξεις : «  ελπίδα, αξιοπρέπεια, εργασία».


Να διδαχτούμε από την ιστορία και να δράσουμε με τόλμη και σύνεση

Το γενικό συμπέρασμα  που βγαίνει από το Αργεντίνικη τραγωδία, όπως και απ’ αυτό της Ισλανδία και όχι μόνο, είναι τελικά ότι, οι  πονηροί επιβήτορές της δε φαίνεται να μαθαίνουν από τα διδάγματά της ιστορίας. Αυτή η  ιστορία της Αργεντινής, ανέφερε χαρακτηριστικά ο Νομπελίστας Τζόζεφ Στίγκλιτζ, «ταιριάζει γάντι στην περίπτωση της Ελλάδας».  Όπως και της Κύπρου, αλλά και των άλλων χωρών του ευρωπαϊκού νότου που πλήττονται βάναυσα από τη νεογερμανική ιμπεριαλιστική επέλαση. Αναγκαίο είναι σήμερα όσο ποτέ άλλοτε, να διδαχτούμε από παρόμοια διδάγματα της ιστορίας. Να οπλιστούμε με το κατάλληλο αποτελεσματικό σχέδιο δράσης για το μέλλον. Να ακολουθήσουμε μια μελετημένη προοδευτική -νεοκεϋνσιανή πολιτική που συνδυάζει την έμφαση στην ανάπτυξη και την απασχόληση, με τον κατά περίπτωση  περιορισμό των κρατικών και αντιπαραγωγικών δαπανών, με εφαρμογή προϋπολογισμών μηδενικής βάσης κόστους-οφέλους. Να περιορίσουμε την άκοπη και ληξιπρόθεσμη ευημερία, να καταναλώνουμε όσα παράγουμε, να στηριχθούμε στην εγχώρια παραγωγή, στην αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών, του πλούσιου ανθρώπινου δυναμικού της χώρας για να στηρίξουμε το μονόδρομο της  αυτοδύναμης ανάπτυξης που είναι αλληλένδετη με το εθνικό νόμισμα. Να διασφαλίσουμε, κατά το δυνατόν, αποτελεσματικές για τη χώρα μας ισχυρές διεθνείς συμμαχίες και ειδικότερα αυτές των χωρών του νότου.  Να κερδίσουμε την εθνική μας αξιοπρέπεια, το δικαίωμα στην εργασία, στην ανάπτυξη και τη διασφάλιση του κοινωνικού κράτους. Και πάνω απ’ όλα, να τολμήσουμε να βγούμε από το ευρώ που μας σκοτώνει. Γιατί «τα δάνεια τους ανθρώπους δούλους ποιεί». Γιατί η ελπίδα βρίσκεται μέσα στους απελπισμένους που ξέρουν ότι, δεν μπορεί να διασχίσουν τον ωκεανό χωρίς να απομακρυνθούν από την ακτή.

Η Κύπρος δείχνει το δρόμο

Στην Κύπρο ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος έδειξε πρώτος το δρόμο : Να φύγει η Κύπρος από το ευρώ και να επιστρέψει στην κυπριακή λίρα. Μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι μας είπε. Και παράλληλα, έθεσε ολόκληρη την περιουσία της εκκλησίας στην υπηρεσία της χώρας. Η Κύπρος, μια από τις ανθηρότερες οικονομίες της Ευρώπης πριν από την ένταξή της στην ευρωζώνη, βρίσκεται σήμερα στα Τάρταρα. Την ίδια ώρα, η πάμφτωχη τουρκοκρατούμενη βόρεια Κύπρος, δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα. Αυτή η απλή διαπίστωση και όχι μόνο, αποτελεί κορυφαία απόδειξη του συστημικού προβλήματος που δημιουργεί το σκληρό ευρώ σε όλες της χώρες του νότου, οι οποίες  φτωχοποιούνται και μετατρέπονται σε υποτελείς της γερμανικής οικονομικής κυριαρχίας. Αλλά η αντίσταση των Κυπρίων,  η αντιμνημνιακή ψήφος των Ιταλών, οι τελευταίες μαζικές εξεγέρσεις των Πορτογάλων, των Ισπανών, δείχνουν ότι η γερμανική επέλαση μπορεί να έχει παρόμοιο τέλος με αυτό των δύο παγκοσμίων πολέμων. Η αλαζονική βουλιμία της Γερμανίας των Μέρκελ-Σόιμπλε με το βελούδινο κάλυμμα της ευρωζώνης, έχει γίνει αντιληπτή από τους Πολωνούς, του Τσέχους, τους Βούλγαρους, από όλες τις χώρες έξω από το ευρώ. Την ίδια ώρα, οι  Βρετανοί  ετοιμάζονται να αποχαιρετήσουν την κατ’ όνομα Ευρωπαϊκή Ένωση και χώρες όπως η Τουρκία και η Σερβία της γυρίζουν την πλάτη. Μόνο εμείς εδώ «Στουρναρίζουμε» με κυβέρνηση και αντιπολίτευση να ομονοούν στο ότι το ευρώ είναι θρησκευτικού τύπου ταμπού !

Έξοδος από το ευρώ, συμμαχία των χωρών του νότου και πολιτική έκφραση αυτών των θέσεων

Φυσικά, αυτό δεν μπορεί να κρατήσει πολύ. Όπως στην Κύπρο, έτσι και εδώ, ο ελληνικός λαός, ξεπερνώντας τον ανελέητο φοβικό βομβαρδισμό από τα κεντρικά  μέσα μαζικής ενημέρωσης, ολοένα και περισσότερο αντιλαμβάνεται ότι το Ευρώ και το Μνημόνιο είναι αδιαχώρητοι Σιαμαίοι αδερφοί. Όσοι φωνασκώντας καταδικάζουν το Μνημόνιο, δεν πείθουν, όταν την ίδια ώρα απλώνουν το χέρι για τα ευρωδάνεια της κας Μέρκελ. Θυμίζουν το δανειολήπτη που καθυβρίζει τον τραπεζίτη και το δάνειο, αλλά επαιτεί να του το δώσουν ! Μόνο η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, με διαπραγμάτευση αποπληρωμής του χρέους, όπως έγινε με τη Γερμανία μεταπολεμικά, μπορεί να οδηγήσει σε έξοδο από την κρίση. Με προϋπόθεση τη χρηστή και νοικοκυρεμένη κρατική διαχείριση, την  πάταξη της φοροδιαφυγής, της διαφθοράς, της γραφειοκρατίας, με  αναπτυξιακό σχέδιο, μπορεί να ελπίζουμε για ένα καλύτερο μέλλον. Με σκληρή δουλειά, μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας και να πάψουμε να ζούμε με δανεικά που μας μετατρέπουν σε επαίτες. Παρόμοιο σκεπτικό συνυπογράφουν, πάμπολλοι σημαντικοί διεθνείς οικονομολόγοι όπως, μεταξύ άλλων, οι  Πωλ Κρούγκμαν, Βέρνερ Σίν, Κένεθ Ρογκόφ, Ότμαρ Ίσιγκ, Τόμας Μάγερ, Νουριέλ Ρουμπινί, Μαρτσέλο ντε Κέκο, Χέλμουτ Σλέσιγκερ, Τζόζεφ Στίγκλιτς, Νόαμ Τσόμσκι Ζακ Σαπίρ,  Τζώρτζ Φρίτμαν. Και πολλοί-πολλοί άλλοι, όλοι τους μέλη της… «συμμορίας της δραχμής»,  όπως μας αποκαλούν αυτοί που κατέστρεψαν τη χώρα και συνεχίζουν να το κάνουν. Οι χώρες του νότου που βιώνουν την κόλαση του ευρώ, δεν έχουν άλλη διέξοδο από την επιστροφή στα εθνικά τους νομίσματα. Αυτό μπορεί να συνοδευτεί με τη δημιουργία της «συμμαχίας των χωρών του νότου», όπου θα συμμετέχουν η Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ελλάδα, Κύπρος, Μάλτα, με  οικονομικές, νομισματικές και εμπορικές συμφωνίες και πολιτική αλληλοϋποστήριξη. Για τον ίδιο σκοπό, η πολιτική παρουσία των δυνάμεων που προτείνουν την έξοδο από το Μνημονοευρώ, οφείλουν να είναι παρούσες και στη χώρα μας. Και θα είναι.

19 Μαρ 2013

Ουδέν κακόν αμιγές καλού



Του Γιώργου Μητροπέτρου
Οικονομολόγου

Μπορεί η απόφαση του Eurogroup για «κούρεμα» των καταθέσεων στις Τράπεζες της Κύπρου από 6,75% έως 9,9% που βρίσκονται και λειτουργούν στο Νησί, να έχει σκοπό την ενίσχυση της ρευστότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αντλώντας 5,8 δις ευρώ, αυτό όμως δεν μπορεί να μη χαρακτηρισθεί από την παγκόσμια οικονομική αγορά, ως ένα μέτρο σοκ που ενεργοποιεί στους πολίτες την άρση της εμπιστοσύνης σε όλο το τραπεζικό σύστημα.

Συμμαχία του ευρωπαϊκού νότου


Η Συμμαχία του Νότου : μια  βιώσιμη προοπτική ύστερα απο τις τελευταίες εξελίξεις στην Κύπρο και την Ιταλία

Τελικά η ανατροπή της ευρωκόλασης και της  γερμανοποίησης της Ευρώπης, φαίνεται ότι θα έρθει απο την Κύπρο και την Ιταλία. Τις ίδιες ώρες που στην Ιταλία, σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, ο  Μπέπε Γκρίλο έρχεται πρώτος σε δημοφιλία, μια πρωτιά που ακολούθησε τις θέσεις του για έξοδο της Ιταλίας από το ευρώ, τη σημαία της αντίστασης παρέλαβαν οι Κύπριοι. Οι οποίοι  αντέδρασαν δυναμικά στην Τρόϊκα που επεδίωκε τη δήμευση μέρους των τραπεζικών καταθέσεων και γενικότερα την υπαγωγή της κυπριακής οικονομίας και των Τραπεζών σε καθεστώς Μερκελικής κηδεμονίας. Η ανελέητη βερολινέζικη επέλαση ενάντια στον ευρωπαϊκό νότο, συνάντησε απρόσμενη αντίδραση απο το λαό και το κοινοβούλιο της Μεγαλονήσου και υποχρεώνει τώρα τους Γερμανούς  κατακτητές να κάνουν πίσω. Ή ακόμα καλύτερα, να επιμείνουν, ναι να επιμείνουν, έτσι ώστε να οδηγηθούμε επιτέλους στην αρχή του ξηλώματος της ευρωκόλασης και την απαλλαγή από τους απανταχού τοποτηρητές της και ειδικότερα τους εδώ ευρωλάγνους Φιρφιρίκους.

Γιατί και πως πρέπει να επιστρέψουμε στη δραχμή

Δείτε το αποκαλυπτικο ντοκυμαντέρ

http://youtu.be/ggn4lrU1pjM

13 Μαρ 2013

Μπέπε Γκρίλο: Το ευρώ δεν πρέπει να είναι ταμπού.





26/02/2013  10:19
51
Λυπάμαι που οι υπέροχοι Ελληνες έγιναν πειραματόζωα! 
Συνέντευξη στο Πρώτο Θέμα

Μπέπε Γκρίλο : Η Ιταλία είναι έδη εκτός ευρωζώνης



O Γκρίλο πιστεύει, ότι οι βορειοευρωπαϊκές χώρες θα διώξουν την Ιταλία από την ευρωζώνη, μόλις πάρουν πίσω τα χρήματα που έχουν επενδύσει σε ιταλικά ομόλογα.
«Η Ιταλία είναι ντε φάκτο εκτός ευρώ» λέει ο Μπέπε Γκρίλο
Ο Μπέπε Γκρίλο δεν πιστεύει στην παραμονή της Ιταλίας στην ευρωζώνη. Ο Πρόεδρος του Κόμματος «Πέντε Αστέρια», που έκανε πρόσφατα την έκπληξη στις ιταλικές εκλογές, δήλωσε σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα Χάντελσμπλατ, ότι «η Ιταλία είναι ντε φάκτο ήδη εκτός ευρώ».

11 Μαρ 2013

Και η Κύπρος τώρα απειλεί με έξοδο απο το Ευρώ


Σκληρές διαπραγματεύσεις με τους αξιωματούχους της Τρόικας δίνει η νέα νέα κυπριακή κυβέρνηση αυτές τις μέρες.Ο Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης φέρεται να επιμένει ότι το κούρεμα καταθέσεων είναι εκτός συζήτησης. Μάλιστα, το συγκεκριμένο θέμα είναι κόκκινη γραμμή για την κυβέρνηση, που θεωρεί ότι βρίσκεται στο τραπέζι ως μοχλός πίεσης. Να θυμίσουμε ότι ο Νίκος Αναστασιάδης και ο Αβέρωφ Νεόφυτου απορρίπτουν κατηγορηματικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο, με τον πρώτο να μη διστάζει να αναφέρει σε πρόσφατη συνάντησή του με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις ΠΑΣΥΔΥ,ΣΕΚ και ΠΕΟ, πως είναι έτοιμος να οδηγήσει την Κύπρο εκτός ευρωζώνης εάν οι εταίροι επιμένουν στις απαιτήσεις τους. Ο νέος Πρόεδρος και στελέχη της Κυβέρνησής του αναμένεται να έχουν επαφές τις επόμενες μέρες με πιθανούς συμμάχους της Κύπρου εντός και εκτός της Ευρωζώνης. Ιδιαίτερης σημασίας είναι και το ταξίδι του στην Αθήνα, όπου θα έχει συνάντηση με τον Αντώνη Σαμαρά, ενώ θεωρείται βέβαιο, ότι τα θέματα οικονομίας θα είναι σε περίοπτη θέση στην ατζέντα των συζητήσεων.

10 Μαρ 2013

Όταν οι λαού του νότου ξεσηκώνονται ενάντια στο Μνημονοευρώ, εμείς εδώ Στουρναρίζουμε


 
Του Θεόδωρου Κατσανέβα


Το δρόμο τον έδειξαν οι Ιταλοί με τη μαζική αντιμνημνιακή τους ψήφο, τον καταποντισμό του γερμανοτραφούς Μόντι και την πλειοψηφική ψήφο σε πολιτικούς σχηματισμούς, όπως του Πέπε Γκρίλο και του Μπερλουσκόνι, που παρ’ όλες τις όποιες αδύναμες πλευρές τους, είχαν ως κυρίαρχο σύνθημα την αντιευρωζωνική ατζέντα. Οι Πορτογάλοι και όλοι οι λαοί της περιφέρειας, έχουν ξεχυθεί στους δρόμους ενάντια στο Μνημονοευρώ. Οι Βούλγαροι, οι Τσέχοι οι Πολωνοί, φεύγουν τρέχοντας μακριά από την κόλαση της ευρωζώνης και οι Βρετανοί ετοιμάζονται να αποχαιρετήσουν την κατ’ όνομα Ευρωπαϊκή Ένωση. Μόνο εμείς εδώ «Στουρναρίζουμε», αφήνοντας τη «συμμορία του ευρώ», να οδηγεί τη χώρα στην απόλυτη καταστροφή και τη μετατροπή της σε γερμανική αποικία.


Στο ευρώ μπήκαμε για να ζούμε καλύτερα και αντί γι’ αυτό οδηγηθήκαμε στην κόλαση. Ναι μέρος της ευθύνης οφείλεται στον κυβερνητικό πρωταθλητισμό σε φαυλότητα των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων. Αλλά στην πορεία στον γκρεμό, μας ακολουθούν και οι άλλες περιφερειακές χώρες, οι GIPSI. (Greece, Italy, Portugal, Spain, Ireland ), γεγονός που αποδεικνύει -και όχι μόνο αυτό- ότι το πρόβλημα είναι συστημικό.

Σιαμαίοι αδερφοί Μνημόνιο και Ευρώ




Όχι στο σύγχρονο πονηρό Μαυρογιαλουρισμό
Δεν μπορεί να έχουμε και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο


Το Ευρωταμπού

Τελικά το ευρώ είναι ταμπού σύμφωνα με τα κυβερνώντα αλλά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης ! Όση φτώχεια, ανεργία, δυστυχία, αυτοκτονίες, τραγωδίες, αδιέξοδα και αν βιώσουμε προς δόξαν του ΜερκελοΣτουρναρισμού, αυτοί εκεί, πιστοί στο δόγμα : «ένας είναι ο θεός, ο ευρωγερμανισμός». Ελιά, ελιά και Κώτσο Βασιληά, ήταν το σύνθημα της συντήρησης στις αρχές του 20ου αιώνα. Και έτσι βιώσαμε τη μικρασιατική καταστροφή. Στη σύγχρονη μεταμοντέρνα τραγωδία που ζούμε, επιμένουν σε παρόμοια ταμπού. Σε φοβιστικές, ανόητες ιδεοληψίες. Βολεύονται με την υποταγή, επειδή φοβούνται τη σύγκρουση. Είναι τέτοια η έκταση της ευρωτρομοκρατίας, που ακόμα και κανονικοί άνθρωποι, ενώ αντιστέκονται στους βιαστές, ενστερνίζονται τις άνωθεν παράλογες φοβίες της ιερομαντίας που προφητεύει ότι, η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα θα μας οδηγήσει ...στην κόλαση. Ενώ η κόλαση είναι ήδη εδώ, με κύριο υπεύθυνο το πονηρό ευρωμάρκο. Τρομοκρατούνται από τους τρομοκράτες αντί να αντισταθούν και να τρομοκρατήσουν τους τρομοκράτες.




Είναι πασιφανές ότι η γερμανοποδηγετούμενη ευρωζώνη είναι το βαθύτερο συστημικό αίτιο που καταστρέφει τον ευρωπαϊκό νότο. Έχουμε επανειλημμένα αναλύσει και εξηγήσει με επιχειρήματα το πως και γιατί το ευρώ είναι ένα κουστούμι που δεν ταιριάζει στην Ελλάδα και στις άλλες ευρωπαϊκές περιφερειακές χώρες, γεγονός αυταπόδεικτο, εκτός των άλλων, από την απόκλιση των οικονομιών τους απ’ αυτές των κεντρικών γερμανοειδών χωρών. Ενώ, ο κύριος λόγος για τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ακόμα περισσότερο της ευρωζώνης, ήταν η σύγκλιση προς τα επάνω των φτωχότερων με τις πλουσιότερες χώρες. Και ότι σήμερα με το ευρώ και όχι χθες με τη δραχμή, βιώνουμε τη μεγαλύτερη οικονομική καταστροφή σε ειρηνική περίοδο. ( βλ. βιβλίο μου «Η απομυθοποίηση του ευρώ» και www.theodore-katsanevas.blogspot.comwww.freepen.gr )